Umieszczamy artykuły naukowo-techniczne w celu promowania informacji i projektów.

Jeśli chcesz podzielić się pracą zapraszamy do kontaktu. Artykuły publikujemy na tej stronie bezpłatnie.

 

 

 

Zalety stosowania sferycznej krzemionki otrzymywanej za pomocą procesów zol-żel jako alternatywnego napełniacza kompozytów polipropylenowych

Agnieszka Martyła1, Paulina Jakubowska2, Monika Osińska-Broniarz1, Robert Przekop3, Bogna Sztorch4, Piotr Marciniak3, Maciej Kopczyk1

1. Instytut Metali Nieżelaznych, Oddział w Poznaniu, Centralne Laboratorium Akumulatorów i Ogniw, ul. Forteczna 12., 61-362 Poznań, Polska

2. Instytut Technologii i Inżynierii Chemicznej Politechniki Poznańskiej, ul. Berdychowo 4, 60-965 Poznań, Polska

3. Centrum Zaawansowanych Technologii Uniwersytetu im. A. Mickiewicza, ul. Umultowska 89c, 61-614 Poznań, Polska

STRESZCZENIE

W niniejszej pracy analizie poddano wpływ cząstek sferycznej krzemionki na właściwości termiczne oraz mechaniczne kompozytów polipropylenowych. Sferyczna krzemionka Innosilica, otrzymywana była modyfikowaną metodą Stöbera. Materiał o zmiennej zawartości SiO2: 1, 5 i 10% wytworzono w procesie wtryskiwania. Celem pracy było otrzymanie układu kompozytowego o ulepszonych właściwościach w stosunku do czystego polipropylenu oraz do referencyjnego napełniacza, jakim była krzemionka płomieniowa typu Aerosil 200. Otrzymane układy zostały poddane charakterystyce za pomocą mikroskopii elektronowej, analizy termicznej oraz badań mechanicznych (właściwości wytrzymałościowych przy statycznym rozciąganiu i zginaniu, twardość, udarność). Krzemionkowy napełniacz powoduje polepszenie właściwości polipropylenu w porównaniu z niemodyfikowanym materiałem. Stwierdzono, że dodatek krzemionki do osnowy polipropylenowej wpływa korzystnie lub nie pogarsza właściwości termicznych oraz mechanicznych.

Synteza, właściwości i zastosowanie molekularnych i makromolekularnych pochodnych silseskwioksanów

Grzegorz Wilkowski(1)

(1) Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Wydział Chemii,
ul. Umultowska 89b, 61-614 Poznań

STRESZCZENIE

Przedmiotem wielu badań w ostatnich latach są krzemoorganiczne związki, zwane silseskwioksanami. Posiadają one nieorganiczny rdzeń, złożony z atomów krzemu oraz tlenu, którego rozmiary wahają się w granicach jednego nanometra [1]. Na rdzeniu osadzać można podstawniki organiczne zarówno reaktywne jak i niereaktywne, co znajduje coraz szersze zastosowanie w syntezie molekularnych i makromolekularnych związków hybrydowych. Materiały organiczne osadzone na silseskwioksanowym rdzeniu cechują się dobrymi właściwościami mechanicznymi oraz termicznymi [2]. Związki te znajdują szereg zastosowań, między innymi w mikroelektronice, optoelektronice organicznej czy też biomedycynie [3].

 

Epoksydacja eteru diallilowego – przegląd literatury

Marika Walasek(1), Agnieszka Wróblewska(1)


(1) Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie, Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej, Instytut Technologii Chemicznej Organicznej, ul. Pułaskiego 10, 70-322 Szczecin

STRESZCZENIE

Niniejszy materiał stanowi przegląd dotychczasowych doniesień literaturowych oraz aktualnej wiedzy na temat reakcji, jakim ulega eter diallilowy, skupiając się przede wszystkim na procesie epoksydacji. Przedstawiono metody prowadzenia procesu epoksydacji oraz możliwej drogi przemiany głównego surowca w zależności od środowiska reakcji. Praca ta jest również rezultatem studiów literaturowych oraz rozważań dotyczących przyszłości zastosowania produktów otrzymywanych w procesie epoksydacji eteru diallilowego.

 

Sponsor:

CookiesAccept

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Free Joomla! template by Age Themes