Prosument – rozwiązanie ekologiczne

Prosument – rozwiązanie ekologiczne

Artur Bronowicki, Piotr Kardasz, Ewa Jaworska, Jacek Doskocz


1. WSTĘP

Zdecydowanie przeważający udział w światowym bilansie energetycznym stanowi energia konwencjonalna, oparta na zasobach pochodzenia pierwotnego, których znaczenie nieustannie rośnie w konsekwencji ich malejących pokładów na przestrzeni lat. W ramach stale podejmowanych dążeń w kierunku wzrostu gospodarczego państw, pojawiają się prognozy zapowiadające zwiększenie potrzeb energetycznych. Perspektywę ograniczonej dostępności wyczerpywalnych zasobów naturalnych, będących aktualnie podstawą sektora energetycznego, wskazuje się wśród niebagatelnych problemów ostatnich lat. W zgodzie z nasilającymi się publicznymi tudzież politycznymi oczekiwaniami, współczesne gospodarki zmierzają w kierunku kompromisu gwarantującego bezpieczeństwo energetyczne, wskutek generacji energii przy możliwie ścisłej korelacji z naturą, zmierzając do zwiększenia roli odnawialnej energii w bilansie elektroenergetycznym.

Polska jako kraj przynależny do struktur europejskich, została zobligowana, stosownie wobec obowiązującego porządku prawnego, do podjęcia działań mających na celu promocję energii z ekologicznych źródeł. Oczekiwana jest redukcja negatywnych skutków spalania eksploatowanego węgla do przyjętego pakietu energetycznego, nawołującego w przypadku Polski do m.in. uzyskania 15%-go udziału energii ze źródeł alternatywnych w całkowitej energii uzyskiwanej na rok 2020.

Nie ulega wątpliwości, że urzeczywistnienie europejskich wymogów wobec udziału OZE w bilansie energetycznym kraju, którego system energetyczny w ponad 80% [8] zasilany jest energią wygenerowaną z powszechnie dostępnego, za sprawą uwarunkowań geologicznych – węgla, określane jest mianem wyzwania. Zastosowanie węgla sprawia, że bilans energetyczny cechuje wysokoemisyjność oraz stosunkowo niewielka konsumpcja energii z niekonwencjonalnych źródeł.

W ramach ogólnoświatowej dyskusji dotyczącej problematyki energetycznej, określono udział procesów eksploatacji i budowy budynków w globalnej konsumpcji energii na poziomie nawet 50% [4]. Jednoznacznie wskazuje się sektor budowlany jako wysokoemisyjną gałąź gospodarki, wymagającą podjęcia inicjatyw nakierowanych na osiągnięcie poziomu zrównoważonego budownictwa, będącego integralną częścią energetyki opartej na nowatorskich i perspektywicznych na przestrzeni lat rozwiązaniach, wykorzystujących m.in. odnawialne zasoby energii. W rezultacie rozwój ruchu prosumenckiego należy upatrywać wśród kluczowych koncepcji spełniających założenia horyzontalne Unii Europejskiej w dziedzinie energetyki i ochrony środowiska.

Artykuł ukazuje istotę oraz otoczenie energetyki prosumenckiej rozpatrując założenia programu Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej  oraz europejskich regulacji prawnych. Ponadto zmierza do wykazania korzyści potencjalnej termomodernizacji wielorodzinnego budynku mieszkalnego oraz instalacji kolektorów słonecznych przy wsparciu programu „Prosument”.

2.  ISTOTA ENERGETYKI PROSUMENCKIEJ

Fundamentem modelu energetyki prosumenckiej będącej nowatorskim odejściem od dotychczasowego systemu scentralizowanego jest przekształcenie aktualnego odbiorcy końcowego energii w jej jednoczesnego konsumenta oraz producenta. Termin „prosument” jest kontaminacją wyrazów producent i konsument.

W myśl ustawy z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o prawie energetycznym, definicja Prosumenta jako podmiotu wskazuje osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, będącą zarówno wytwórcą energii w mikroinstalacji przewidzianej na cel własnej konsumpcji, jak również oferentem dysponującym możliwością odsprzedaży wytworzonej, niewykorzystanej nadwyżki energii do sieci dystrybucyjnej.

Wskazuje się, że celem nadrzędnym prosumpcji nie jest osiąganie dochodu,    lecz dążenie do obniżenia kosztu energii wskutek częściowego uniezależnienia od zewnętrznych dostawców, poprzez pozyskiwanie energii ze zdywersyfikowanych źródeł. Z kolei, dokonując kategoryzacji dostępnej technologii wdrażanej w zakresie energetyki obywatelskiej, szerzej nazywanej prosumencką wyróżniono technologie niskowęglowe, bazujące na alternatywnych źródłach energii oraz kogeneracyjne [1].

Zakładając poprawność prognoz wskazujących wzrost zapotrzebowania energetycznego, będącego konsekwencją stałego rozwoju gospodarczego państw wynika, że w Polsce potrzeby w zakresie energii elektrycznej, cieplnej i mechanicznej w latach 2010 – 2030 wzrosną z 4200 PJ do 5300 PJ tj. o ponad 26%. Należy spodziewać się odnotowania w krajowym bilansie energetycznym przyrostu energii z alternatywnych źródeł w ujęciu procentowym z 7,5% do 20% [12], tym samym jednoznacznie sugerując, że niespełna 70% wzrostu popytu na energię zaspokojona zostanie przy wykorzystaniu ekologicznych źródeł energii. W dodatku, słuszność założenia uwiarygodnia szacunkowy potencjał energetyki prosumenckiej wynoszący 2,5 mln prosumentów w 2020 roku, przy aktualnym poziomie jedynie 0,3 mln. aktywnych konsumentów. Świadczy to o znaczącej roli jaką odgrywa energetyka odnawialna w strategii energetycznej.

Działalność prosumencka w istotny sposób wpływa na optymalizację działalności gospodarczej w obszarze społecznym oraz rozwój gospodarczy kraju. Gospodarstwo domowe wdrażające rozwiązania wykorzystujące mikroinstalacje do generacji energii, może liczyć na redukcję kosztów utrzymania gospodarstwa, w wyniku ograniczenia zapotrzebowania na energię konwencjonalną której cena podlega fluktuacji. Ponadto w czasie wystąpienia blackout-u  lub w trakcie niesprawności systemu elektroenergetycznego, ograniczającej dostęp do oferowanej energii, pozwala na częściowe uniezależnienie od zewnętrznych dostawców dzięki możliwości poboru z potencjalnie zastosowanego urządzenia magazynującego energię systemu mikrogeneracji. W wyniku implementacji OZE na obszarach obarczonych niestabilnym systemem przesyłowym będącym rezultatem m.in. niekorzystnej lokalizacji względem scentralizowanych źródeł energii, zapewnione zostaje lokalne bezpieczeństwo dostaw energii. Natomiast w połączeniu z perspektywą niezależności wobec ponoszonych kosztów przez producenta (z tytułu strat przesyłowych lub kradzieży energii, zazwyczaj przenoszonych na odbiorców w postaci ceny jednostkowej energii) oraz poprawy charakterystyki energetycznej nieruchomości, prosumpcja podnosi jej wartość rynkową.

Określając znaczenie aktywnego procesu rozwoju energetyki prosumenckiej na przestrzeń gospodarczą kraju, należy wskazać przede wszystkim wzrost wielkości zatrudnienia wynikającego ze zwiększonego popytu na systemy mikroinstalacji, a  w konsekwencji, wzrostu potrzeb kadrowych w branżach związanych z poszczególnymi etapami cyklu życia produktu, od wprowadzenia na rynek aż do utylizacji. Potencjalny rezultat należy upatrywać w udziale szerzącej się prosumpcji we wzroście zatrudnienia w zakresie całego sektora OZE prognozowanego przez Ministerstwo Gospodarki w latach 2013 – 2020, z poziomu 15000 do nawet 90 000 pracowników [8].

Obecnie zapewnienie bezpieczeństwa energetycznego uważa się za priorytet realizowanej strategii energetycznej kraju. W dobie wzmożonych konfliktów politycznych rosnący udział energii pozyskiwanej z zdywersyfikowanych źródeł ma istotne znaczenie. Mnogość zróżnicowanych źródeł stwarza punkt wyjścia w stronę elastycznego systemu elektroenergetycznego oraz przekłada się na dodatkowe wpływy do budżetu państwa z tytułu podatku VAT od osób fizycznych i prawnych, które szacowane są na nawet 12 mln PLN w 2020 r. (dla porównania w 2015 r. określa się na poziomie ok. 5 mln PLN) [8].

Czynniki determinujące kształtowanie rynku OZE w Polsce określa się w trzech obszarach: politycznym, prawnym oraz społecznym. Bez wątpienia główny wpływ na zmianę stosunku do alternatywnych źródeł energii w gospodarce narodowej miało aktualnie obowiązujące europejskie prawodawstwo, zobowiązujące państwa członkowskie UE do reformy wewnętrznego systemu elektroenergetycznego. Definiując pozostałe czynniki należy zwrócić uwagę na:

  • Krajowe regulacje prawne w dziedzinie OZE, które normują funkcjonalność systemu oraz pozwalają na określenie przyszłościowej strategii rozwojowo-inwestycyjnej. Brak wyraźnych ram prawnych wpływa na zwiększenie ryzyka inwestycyjnego, a w efekcie może przełożyć się na spadek dynamiki wzrostu wpływów ekologicznej energii w bilansie energetycznym kraju.
  • Inicjatywy uświadamiające społeczeństwo w zakresie istotności odnawialnych źródeł energii. Zaniedbanie promocji ekologicznych systemów generacji w poprzednich latach aktualnie uwidacznia się w niskiej świadomości społeczeństwa na temat funkcjonowania systemów mikrogeneracji energii         i związanych z nimi korzyściami.
  • Porównywanie względem siebie rozproszonego oraz scentralizowanego systemu energetycznego według różnej metodyki uwzględniającej subsydia i referencyjne koszty zewnętrzne. Nie uwzględnianie w przypadku energetyki konwencjonalnej internalizacji kosztów takich jak środowisko, transport, skutkuje wprowadzeniem do wiadomości nierzeczywistych danych, uniemożliwiających rzetelne porównanie obydwu energetycznych technologii, tym samym przyczyniając się do powstawania skrajnie różnych przekonań.
  • Programy wsparcia oferowane przez Państwo. Z uwagi na ograniczenia kapitałowe uznawane za zasadniczą barierę postępu mikrogeneracji w Polsce. Uważa się, że intratność ekonomiczna inwestycji związana z wysokimi nakładami finansowymi, w dużym stopniu uzależniona jest od finansowego wsparcia przez państwo.

3. PROSUMENT – PROGRAM WSPARCIA MIKROINSTALACJI OZE

Program priorytetowy NFOŚiGW jest inicjatywą państwa bezpośrednio oddziałującą na aktywizację ruchu prosumenckiego, dzięki udostępnieniu źródła finansowego wsparcia dla aktywnych konsumentów. Idea NFOŚiGW wynika z planu promocji postawy prosumenckiej, nowych technologii OZE w ramach przeprowadzanej aktualnie reformy krajowego systemu elektroenergetycznego. Realizacja programu ma na celu zwiększenie produkcji energii pochodzącej z niekonwencjonalnych źródeł poprzez wzrost liczby podejmowanych inwestycji w segmencie małych systemów oraz mikroinstalacji do generacji energii elektrycznej i cieplnej.

Zgodnie z treścią programu [6], uzyskanie wsparcia możliwe będzie do 2022 r., przy czym wyłącznie do 2020 r. będą podejmowane zobowiązania. Przewiduje się budżet równy 714 700 tys. zł oraz realizację wypłat dofinansowania w trzech formach: za pośrednictwem WFOŚiGW , przy udziale banków jak również rozdysponowywaną przez wydziały samorządów lokalnych. Możliwe jest uzyskanie środków finansowych w ramach programu na zakup i montaż systemów OZE w zakresie energii elektrycznej  i kogeneracji o mocy nie większej niż 40 kWe oraz ciepła o mocy nie przekraczającej 300 kWt. Pozostałe założenia programu zawarto w tabeli 1.

Tabela 1. Założenia programu „Prosument”

[źródło:] opracowanie własne na podstawie: [6]

4. REGULACJE PRAWNE WSPÓŁCZESNEGO OBSZARU ENERGETYKI W EUROPIE

Oddziaływanie europejskiego prawodawstwa, będącego istotnym narzędziem realizacji strategii energetycznej w Europie, dostrzega się szczególnie w zakresie wzrostu udziału OZE w bilansie energetycznym oraz poprawie efektywności energetycznej. Aktualny kształt prowadzonej polityki energetycznej w dużej mierze jest konsekwencją zaakceptowanych przez rządy państw ówczesnej Wspólnoty Europejskiej orzeczeń protokołu z Kioto. Dokumentu obligującego państwa do redukcji wydzielania substancji będących przyczyną efektu cieplarnianego poprzez redukcję zużycia oraz marnotrawstwa energii, podniesienie znaczenia OZE i innowacyjnych rozwiązań w systemie elektroenergetycznym, jak również racjonalizację emisji CO2 w zakresie głównych emitentów (m.in. sektora energetyki) [11].

W kwestii znaczenia OZE wskazuje się szereg regulacji oraz planów. Dokonując przeglądu wyróżnia się począwszy od Deklaracji Madryckiej nawołującej do osiągnięcia 15% udziału pozyskiwania energii z alternatywnych źródeł wobec całkowitego uzysku energetycznego kraju (jako politycznego celu strategicznego do 2010 roku), poprzez Białą księgę z 1997 r., odwołującą mało prawdopodobny do realizacji cel Deklaracji Madryckiej i przedstawiającą plan działania nakierowany na uzyskanie minimum 12% udziału OZE w Unii Europejskiej, a kończąc na pakiecie klimatycznym będącym podsumowaniem myśli europejskiej w perspektywie 2020 r., obligujący do redukcji emisji gazów cieplarnianych oraz wzrostu udziału energii z OZE i efektywności energetycznej o 20%. Dopełnieniem procesu realizacji określonych celów była implementacja dyrektyw 2001/77/WE zakładającej wsparcie krajowej generacji energii elektrycznej z OZE nakładając minimalnego poziom udziału generowanej energii elektrycznej z alternatywnych źródeł w konsumpcji energii elektrycznej brutto oraz 2003/30/WE dotyczącej promocji w transporcie biopaliw lub innych paliw z alternatywnych źródeł.

Analizując ustawodawstwo normujące uwarunkowania oraz funkcjonalność sektora energetycznego, w aspekcie poprawy całkowitej efektywności energetycznej wewnętrznych systemów energetycznych państw UE, szczególnej uwagi wymaga dyrektywa 2012/27/UE. Regulacja prawna uchyla dyrektywy ówcześnie standaryzujące zakres usług energetycznych oraz kogeneracji. Dąży do standaryzacji metodologii wyznaczania oszczędności energii, eliminacji barier rynkowych oraz wdrożenia mechanizmów promocji działań zapewniających maksymalizację efektywności energetycznej i jakości świadczeń energetycznych wśród oferentów. Dodatkowo, nakłada obowiązek podjęcia starań nakierowanych na wzrost znaczenia w systemie energetycznym wysokoefektywnej energii generowanej w skojarzeniu [3].

Ramy prawne wspierające adaptację rynku energetycznego stosownie do obowiązującej strategii energetycznej zostały nadane z przyjęciem odpowiednich dyrektyw wśród których należy wyróżnić dyrektywę 2010/31/EU, wyznaczającą porządek prawny w obrębie charakterystyki energetycznej obiektów budowlanych, formułując obostrzenia względem budynków istniejących jak również planowanych, inicjując proces urzeczywistnienia idei dotyczącej budynków o znikomym zużyciu energii [2]. Ponadto, dyrektywy 2010/30/UE i 2009/125/WE odnoszące się do „produktów związanych z energią”, które odpowiednio nakładają wobec nich obowiązek powszechnego stosowania etykiet informujących o autentycznym zużyciu energii oraz ograniczają negatywny wpływ na otoczenie w czasie cyklu ich życia.

5. BILANS ENERGETYCZNY BUDYNKU W PERSPEKTYWIE TERMOMODERNIZACJI ORAZ IMPLEMENTACJI INSTALACJI KOLEKTORÓW SŁONECZNYCH PRZY WSPARCIU PROGRAMU „PROSUMENT”

Badanie wpływu wdrożenia systemu mikrogeneracji ciepła, wykorzystującego promienie słoneczne oraz potencjalnej termomodernizacji, na gospodarkę cieplną wielorodzinnego budynku mieszkalnego wymaga określenia zapotrzebowania, rozpatrywanego budynku, na ciepło. Za obiekt realizowanego badania przyjęto  środkowy segment w zabudowie wielorodzinnej o układzie klatkowym. Wznoszony w technologii tradycyjnej, murowany. Dysponujący trzema kondygnacjami ogrzewanymi z wyłączeniem poddasza, których łączna powierzchnia równa jest ponad 403 m2. Konstrukcja ścian zewnętrznych jako przegrody szczególnie narażonej na straty cieplne to jedynie połączenie cegły ceramicznej pełnej i tynku cementowo-wapiennego, której współczynnik przenikania ciepła wynosi aż 1,53 [m2K/W]. Ponadto w budynku występuje drewniana, dwuszybowa stolarka okienna.

Na podstawie określonych wartości strat ciepła przez przenikanie i wentylację budynku oraz zysków ciepła pochodzących z promieniowania słonecznego i z wnętrza budynku, zgodnie z metodologią wskazaną w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. [10] ustalono roczną wysokość zapotrzebowania energetycznego w zakresie centralnego ogrzewania na poziomie 80763,14 kWh oraz podgrzania wody użytkowej w ciągu roku dla projektowej liczby mieszkańców równe 11148,96 kWh.

W oparciu o przeprowadzony audyt energetyczny, uwzględniający badanie termowizyjne, stwierdzono straty cieplne ponoszone w rezultacie zastosowania w czasie budowy budynku ówcześnie dostępnych materiałów i technologii, będących, przy aktualnym postępie, nieefektywnymi energetycznie. W konsekwencji badany obiekt dysponuje potencjałem poprawy efektywności energetycznej w zakresie termomodernizacji, która przewidywała redukcję strat ciepła w wyniku przenikania przez ściany zewnętrzne i przezroczyste przegrody budynku. Realizacja zakładała pokrycie elewacji warstwą styropianu o grubości 0,18 m, montaż okien cechujących się niską przenikalnością ciepła – 1,3 W/m2K oraz wodomierzy ciepłej wody użytkowej.

Porównując wyniki analizy przed i po termomodernizacji (Wyk. 1) ustalono zdecydowany spadek współczynnika przenikania ciepła ścian zewnętrznych, powodując redukcję rocznych strat ciepła (w wyniku przenikania) o 65%. Niestety roczne słoneczne zyski zmalały o 33%  za sprawą niższego wskaźnika przepuszczalności promieniowania słonecznego w nowych oknach. Niemniej, roczne zapotrzebowanie na energię użytkową obniżono o 56%, a także ograniczono roczne potrzeby energetyczne w zakresie przygotowania ciepłej wody o 20%.

Wykres 1. Oczekiwane rezultaty potencjalnej termomodernizacji

Analizując wdrożenie instalacji kolektorów słonecznych w zamiarze wsparcia realizacji rocznych potrzeb energetycznych w zakresie przygotowania ciepłej wody, wykorzystując potencjalne subsydia programu Prosument, przyjęto (do?) kolektor słoneczny o standardowych parametrach m.in. powierzchnia czynna równa 2,1 m2 oraz sprawność optyczna wynosząca 83,9%. Ponadto, założono wskaźnik pokrycia zapotrzebowania na poziomie 60%, montaż instalacji w kierunku południowym na połaci dachowej o pochyleniu 45%.

Pole powierzchni kolektorów słonecznych realizujących założony stopień pokrycia potrzeby energetycznej przy wskazanych założeniach i wartości nasłonecznia dla miasta Wrocław równej 1086,11 kWh/m2 [5] jest równe:

 

   gdzie:

QW,nd – zapotrzebowania rocznej energii do sporządzenia ciepłej wody, [kWh],
Wp – wskaźnik pokrycia zapotrzebowania QW,nd, [%],
Ww – sprawność kolektora słonecznego, [%],
Hh – wartość energii solarnej w miejscu wdrożenia instalacji, [kWh/m2].

Iloraz wymaganej powierzchni kolektorów słonecznych (F) przez wskazaną jednostkową powierzchnię czynną w zaokrągleniu wyniku do całości pozwala na określenie niezbędnej liczby kolektorów (nk). Zatem,

Zdolność generacji energii systemu składającego się z 4 kolektorów słonecznych o łącznej powierzchni czynnej 8,4 m2 i znamionowej sprawności równej 83,9% wynosi:

gdzie:

Fcz,k – całkowita czynna powierzchnia kolektorów, [m2],
Hh – wartość energii solarnej w miejscu wdrożenia instalacji, [kWh/m2],
Ww – sprawność kolektora słonecznego [%].

Z racji niemożliwości doboru ilości kolektorów o łącznej powierzchni tożsamej z minimalną wymaganą powierzchnią czynną stosowną wobec wskaźnika  rzeczywisty udział wygenerowanej energii w realizacji zapotrzebowania   wynosi:

W celu określenia potencjonalnego dofinansowania ze strony programu „Prosument” będącego uzależnione od mocy instalacji wyznaczonej w zgodzie z normą PN-EN 12975-1. Stąd, moc kolektora wyznaczona w oparciu o wzór [9] równa jest:

gdzie:

a1, a2 – współczynniki strat kolektora, [W/m2K],
(tm - ta) – różnica temperatur pomiędzy otoczeniem, a płynem w kolektorze słonecznym, wynosi 50 K wg. treści programu „Prosument”.

W aspekcie ekonomicznym instalacji, przyjmując cenę jednostkową energii  na poziomie 0,60 PLN, pomijając koszty z tytułu wykorzystanej energii przez komponenty instalacji tj. pompy obiegowej; wartość pieniężna wygenerowanej energii w mikroinstalacji, stanowiąca roczną oszczędność (Qz) równa jest:

Qz=Qr∙Ke,śr=7654,50 kWh/rok∙0,60PLN  (6)

Qz=4592,70PLN

Wysokość dofinansowania z programu NFOŚiGW w formie dotacji i kredytu na preferencyjnych warunkach determinowane jest dopuszczalną wysokością kosztu kwalifikowanego (Kkw) liczącą 2000 PLN wobec 1 kW mocy instalacji. Zatem,

Kkw=nk∙P k∙2000PLN=4∙1,38kW∙2000PLN  (7)

Kkw=11040PLN

gdzie:

nk – liczba kolektorów słonecznych wchodzących w skład instalacji, [szt.],
Pk – moc pojedynczego kolektora słonecznego, [kW].

Dodatkowo, kwota dotacji i kredytu stanowi odpowiednio 20% i 80% kosztu kwalifikowanego, stąd wartość dotacji wynosi 2208 PLN, natomiast kredytu 8832 PLN. W konsekwencji, zakładając podjęcie kredytu na okres 10 lat uwzględniając stałe oprocentowanie wynoszące 1%, dodatkowe zobowiązania wobec banku tj. 3% kwoty kredytu w pierwszym roku, a w kolejnych latach: 1,5% kwoty zadłużenia oraz spłatę w formie stałych rat, koszty kredytu w okresie kredytowania prezentuje tabela 2.

Tabela 2. Roczne koszty kredytu

Z uwagi na wysoką fluktuację cen zasobów energetycznych, wzmożone konflikty polityczne na świecie, przyjmując coroczny wzrost ceny jednostkowej energii elektrycznej na poziomie 5%, co więcej uwzględniając koszty kredytu oraz kwotę dodatkowych rocznych kosztów liczącą 100 PLN, okres zwrotu nakładów pieniężnych przyjętych w wysokości 25 tyś. PLN w ramach podjętej inwestycji i eksploatacji przedstawia tabela 3.

Tabela 3. Okres zwrotu kosztów inwestycji i eksploatacji  

Zakładając bieżącą obsługę systemu instalacji kolektorów słonecznych przez właściciela obiektu dysponującego mikroinstalacją, tym samym pomijając koszty obsługi, jednakże zważając na roczną amortyzację i oprocentowanie kredytu jako składowe rozszerzonej reprodukcji wynoszącej 6% oraz roczną konsumpcję energii przez instalację w wysokości 80 kWh, koszt jednostkowy wygenerowanej energii wyznaczono w oparciu o wzór [7]:


Kj≈0,18PLN

gdzie:

Ni– rzeczywista kwota nakładu inwestycyjnego, [PLN],
a – rozszerzona reprodukcja w skali roku, [%],
Qp – zużycie energii instalacji w ciągu roku, [kWh],
Ke,śr  – jednostkowa cena rynkowa energii, [PLN/kWh].

4. PODSUMOWANIE I WNIOSKI

Wdrożenie systemu kolektorów słonecznych, zapewniającego niespełna 70% realizacji zapotrzebowanie energetycznego w zakresie przyrządzenia ciepłej wody użytkowej, przy jednostkowym koszcie ekologicznej energii stanowiącej jedynie 30% ceny energii konwencjonalnej, a którego koszt implementacji zwraca się w okresie zaledwie 5 lat eksploatacji jest imponującym rezultatem. Dodatkowo, wskazując redukcję rocznego zapotrzebowania na energię użytkową o 56% i w zakresie przygotowania ciepłej wody o 20%, dzięki przeprowadzonej termomodernizacji można bez wątpienia stwierdzić wysoką istotność implementacji alternatywnej technologii generującej energię oraz działalności optymalizującej przepływ energii cieplnej w formie termomodernizacji obiektów budowlanych, w dążeniu do zrównoważonego budownictwa, stanowiącego integralną częścią energetyki opartej na odnawialnych zasobach.

Wyraża się przekonanie, że w konsekwencji powiązania działalności w kierunku budynków cechujących znikome zużycie konwencjonalnej energii i popularyzacji prosumpcji dzięki takim inicjatywą jak program NFOŚiGW „Prosument”, sprostanie europejskiej koncepcji energetycznej znajdzie się w zasięgu naszego kraju. Jednakże, wywiera to na państwie obowiązek podjęcia właściwych działań rozpoczynając od m.in. adaptacji obecnych regulacji prawnych do potrzeb środowiska OZE oraz powołania mechanizmów wsparcia, inicjując rozpoczęcie dążeń w stronę zmiany zachowawczego podejścia przedsiębiorców i potencjalnych prosumentów do inwestycji w OZE.

Podsumowując, wskazuje się potrzebę traktowania wdrożeń alternatywnych źródeł energii już w czasie fazy projektowania obiektów budowlanych jako standard i wraz z przedsięwzięciami optymalizującymi zużycie energii powinny stanowić normę w współczesnej, niskoemisyjnej gospodarce.

LITERATURA

[1] Bukowski M., Pankowiec A., Szczerba P., Śniegocki A., Przełomowa energetyka prosumencka., Warszawski Instytut Studiów Ekonomicznych, 2014, Warszawa;
[2] Dyrektywa 2010/31/UE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 10 maja 2010 r.    w sprawie charakterystyki energetycznej budynków (Dz. Urz. UE L 153 z 18.06.2010);
[3] Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012r. w sprawie efektywności energetycznej, zmiany dyrektyw 2009/125/WE i 2010/30/UE oraz uchylenia dyrektyw 2004/8/WE i 2006/32/WE, (Dz. Urz. UE L 315/1);
[4] Jękot P., B., Rozwój oceny/certyfikacji budownictwa: od kalkulacji częściowych do całościowych, University Pretoria, Johannesburg, 2010;
[5] Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju, Typowe lata meteorologiczne i statystyczne dane klimatyczne dla obszaru Polski do obliczeń energetycznych budynków, [online], Dostępne w Internecie: https://www.mir.gov.pl/media/3740/wmo124240isostat.txt, [Dostęp: 04.12.2015];
[6] NFOŚiGW, Treść programu priorytetowego Prosument, [online], Dostępne w Internecie: https://www.nfosigw.gov.pl/oferta-finansowania/srodki-krajowe/programy-priorytetowe/prosument-dofinansowanie-mikroinstalacji-oze/informacje-o-programie/, [dostęp: 14.04.2016];
[7] Ostrowska A., Sobczyk W., Pawul M., Ocena efektów ekonomicznych i ekologicznych wykorzystania energii słonecznej na przykładzie domu jednorodzinnego, [w:] Rocznik Ochrona Środowiska, t.15, 2013,
[8] Paska J., Surma T., Rozwój energetyki odnawialnej a gospodarka, [w:] Polityka Energetyczna,  2013, tom 16, z.4. Wyd. Instytutu GSMiE PAN, Kraków,
[9] PN-EN 12975-1:2004. Słoneczne systemy grzewcze i ich elementy. Kolektory słoneczne. Część 1: Wymagania ogólne;
[10] Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkowa oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz.U. 2008 nr 201 poz. 1240);
[11] Szukalski S. M., Malinowski S. (red), Energia odnawialna. Technologia, ekonomia, finansowanie, Wyd. WING, Poddębice, 2013;
[12] Wójcicki Z., Energia odnawialna i ochrona środowiska wiejskiego, [w:]  Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich, 2011, Nr 2011/ 01. Wyd. Komisja Technicznej Infrastruktury Wsi PAN, Kraków;

 

 

 

 

Sponsor:

CookiesAccept

UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Free Joomla! template by Age Themes